De hete zomer van 2014….

De zomer in Nederland lijkt weer voorbij, gezien het bijna herfstachtige weer van de voorbije weken. Veel te koel en nat weer met veel wind weer, kortom typisch weer dat we zelfs in ons kikkerlandje absoluut niet 1-2-3 met ZOMER associëren.

Deze omstandigheden leiden in ons land tot onvermijdelijk geklaag over het weer. Met frequent op te vangen opmerkingen als “we hebben eigenlijk nog geen zomer gehad dit jaar” (mensen vergeten trouwens snel, want juli was immers helemaal niet zo slecht) en “nu moeten we zo de winter weer in” (terwijl dat toch echt nog 4 maanden duurt), bevestigen velen dat het weer een centrale positie inneemt in de belevingswereld van de gemiddelde Nederlander. Dat geldt ook voor mij, want ook ik klaag er bij tijd en wijlen heerlijk op los.

Uiteraard zijn er veel belangrijker zaken in het leven, in onze maatschappij, in de wereld. Voor mensen persoonlijk zijn geluk en gezondheid toch veel belangrijker? Maar bedenk dan wel dat deze weer worden beïnvloed door, juist…. het weer! 🙂
Verder om ons heen kijkend zie ik in de actualiteit de onderstaande zaken die in elk geval mijn aandacht hebben en voor mij veruit belangrijker zijn dat het weer:
– Oekraïne: de strijd tegen de Russische separatisten, maar in werkelijkheid tegen Poetin, die nu een naar kantelpunt lijkt te bereiken en waar we inmiddels heel goedkope groenten en fruit aan te danken hebben 😦 ;
– IS: de niets ontziende, bizarre en barbaarse methodieken van de extremistische Soennitische moslims in Syrië en Irak, op hun uiterst bloedige en angstaanjagende weg naar de door hen beoogde wereldheerschappij;
– Gaza: waar Israël en Hamas elkaar wéér ongemeend hevig hebben bevochten en bestookt met allerlei projectielen, met vele -vooral Palestijnse- doden tot gevolg, waardoor enorm veel verontwaardiging in de westerse wereld is ontstaan over de handelswijze van (vooral) Israël en onder moslims sterk groeiend antisemitisme heeft aangewakkerd;
– Anti-IS (en ook Gaza) demonstraties: welke nogal wat spanning en agressie veroorzaakten en vervolgens uitmondden in het slappe Haagse verbod tot demonstreren van de omstreden ‘burgervader’ Jozias van Aartsen;
– Ebola: de uitbraak van het virus in midden Afrika en de ongenadig snelle en dodelijke verspreiding ervan die volgens de laatste cijfers al aan ca. 1.500 mensen het keven kostte;
– De Ice Bucket Challenge: een ludiek initiatief om aandacht te vragen voor de spierziekte ALS en waardoor onze sociale media sinds een tijdje overspoeld worden met video’s van mensen die “zogenaamd koud water” over zich heen gooien 🙂 en andere vervolgens uitdagen dat ook te doen, met nu al meer dan 2,5 miljoen video’s op YouTube!;
– Ferguson: de plaats in Missouri, USA en dus niet te verwarren met Sir Alex, waar de vlam in de pan sloeg nadat een blanke politieagent de zwarte tiener Michael Brown had doodgeschoten en de afro-Amerikaanse bevolking al meer dan een week rellen veroorzaakt tegen de autoriteiten;
– De Eredivisie (en vele andere competities): het voetbal dat weer begonnen is en voor velen, met name mannen uiteraard, véél belangrijker is dan het weer, hoewel het laatste uiteraard weer van grote invloed is op het eerste (behalve dan in Amsterdam en Arnhem 🙂 ).

De meeste van deze kwesties hebben als gemene deler dat ze voor een ronduit HETE ZOMER hebben gezorgd en nog steeds doen, al was het maar in de belevingswereld van de (direct) betrokkenen.
Helaas is dat niet het soort “hete zomer” waar we met zijn allen van dromen en zo fijn over praten, zaniken en zeuren. Het is oneerlijk verdeeld in de wereld en in het leven….

Advertenties

Rollen

In je 49e levensjaar is het gebruikelijk dat je terugkijkt op je leven. Tenminste zo bijna aan het einde van je zogenaamde ‘midlife fase’ is dat voor mij een activiteit die ik vaker bedrijf. Overigens is deze fase in mijn geval geen midlife crisis: ik heb immers geen stereotypische cabrio, geen 20 jaar jongere, rondborstige vriendin en gelukkig ook geen toupet ;-).

Bij mijn retrospectie betrek ik dingen die ik heb gedaan en vooral ook (nog) niet heb gedaan, overdenk ik hetgeen ik heb bereikt en uiteraard ook níet heb bereikt (en of ik daar misschien spijt van heb). Waar ik ben geweest, wie ik heb ontmoet, wie ik ben verloren. Kortom: hoe mijn leven tot dusver is verlopen en wat daarvan dan vind.
Naast een heleboel andere zaken die hierbij de revue passeren is een voor mij interessante overweging dat je als mens allerlei rollen vervult in het leven. Rollen die afhankelijk zijn van je omgeving, de omstandigheden en de mensen met wie je omgaat. Deze rollen kunnen vanzelfsprekend zeer uiteenlopend zijn en kunnen dagelijks of periodiek veranderen.

Je toont als echtgenoot andere eigenschappen, je speelt een andere rol dan bijvoorbeeld in je baan. De omgang met collega’s, met projecten, met deadlines enz. doe je met andere kwaliteiten en andere acties dan in de relatie met je partner. Dit is uiteraard een aanname, maar in mijn geval is dat doorgaans gelukkig wel zo. En anders spreekt Jolanda (mijn vrouw) mij gelukkig aan op gedrag en communicatie die voor haar niet passend zijn.
Met vrienden bijv. spreek je andere karaktereigenschappen aan en communiceer ook weer anders. Dat er in deze diverse hoedanigheden, in deze rollen andere kwaliteiten van je verwacht worden, is vrij normaal. Het gebeurt bijna onbewust. Tenminste, dat zou zo moeten werken, maar hier zit nu vaker bij mij en ook bij mensen in mijn omgeving (“anderen”) een onbalans.
rollen

“Ben en blijf gewoon jezelf” is een advies dat mensen je vaak geven. Maar wie is dat dan? Hoe gedraag ik me dan “gewoon als mezelf”? Daarin verlies ik nog wel eens het overzicht en vraag ik me oprecht af waarom de gevolgen van mijn communicatie wel eens anders zijn dan ik bedoeld of verwacht had. Uiteraard zijn er diverse methodieken toepasbaar die je inzicht en vaardigheden op het vlak kunnen verbeteren. Waarbij analyse van jouw subjectieve ervaring en daarop afgestemde communicatietechnieken je helpen bij het beter vervullen van alle rollen in je leven en de gedragingen daarbij horen (NLP is zo’n methodiek). Daarin ben ik voor vandaag, voor dit blog overigens niet geïnteresseerd. Daarmee zeg ik niet dat ik niet kan/zou moeten verbeteren… :-).

Een van de verklaringen die ik heb gevonden voor het ervaren van mijn onbalans, is dat het in elk geval begrijpelijk en zelfs acceptabel is om niet altijd in balans te zijn met je rollen en gedragingen, gelet op de voortdurende en toenemende blootstelling aan een onvoorstelbare stroom informatie (multimediale druk  noem ik dat) die onze tijd met zich meebrengt. Honderden en meer indrukken, boodschappen, snel wisselende omstandigheden en dito verwachtingen van je omgeving hierbij, maken je leven en hoe daar adequaat mee om te gaan simpelweg lastig. Een stuk lastiger dan vroeger.

“Vroeger”, dat is pre-internet en smart-tv’s, las ik vaker een goed boek, luisterde ik naar muziek en beleefde plezier aan het doen van slechts één ding tegelijk. Als je nieuws wilde vergaren, keek je naar ‘het 8 uur journaal’ of Brandpunt en/of las je een papieren krant. Allemaal dingen die ik nog steeds doe of probeer te doen. Maar de véélheid van activiteiten, het multi task gehalte ervan (veel dingen tegelijk moeten en willen doen) maakt mijn leven druk en soms onoverzichtelijk.
Email ontvangen, een Whatsapp bericht, een sms, een FB messenger bericht of post, een voicemail etc. overal zit een zekere gejaagdheid achter die ik wel eens als ongemakkelijk ervaar. “Ik heb je een email gestuurd, maar nog geen reactie ontvangen?”, komt een collega je vertellen slecht 5 min. nadat de email in je inbox belandde. “Waar ben je, waar was je? Ik heb je al drie keer gebeld?”, hoor je steeds vaker als je 30 min.  later nog niet op een beller reageerde, omdat je je iPhone nu eens (lekker) níet bij je had.

Voor mezelf is het de kunst om meer rust te ontwikkelen in de dingen die ik doe. Meer rust te ervaren bij de dingen die ik vooral ook niet doe. Bewuster te kiezen waar ik mijn tijd aan besteed en daar dan optimaal van te genieten en de beste resultaten te bereiken. Met de mensen die dichtbij mij staan, belangrijk voor me zijn, zowel zakelijk als privé. Hiermee beginnen is één ding, volhouden en werkelijk veranderen al een stuk moeilijker.

De vraag die ik hierbij heb is welke nuttige tips en adviezen mijn lezers me kunnen geven om mijn gedrag te verankeren. Hoe vind jij meer rust en focus in je leven en je activiteiten, hoe hou jij balans tussen je rollen?

Ik ben benieuwd naar jullie reacties, waarvoor alvast dank!

 

 

Wat Er Zo Nu En Dan In Me Opkomt… Subtitel: beter goed gejat dan slecht verzonnen :-)

… zijn dingen die me aan het lachen maken, verwonderen, verontwaardigen, hoop geven, aan het denken zetten, blij of juist verdrietig maken, kortom alles wat je zomaar kunt bedenken.
Als ik hieraan uiting wil geven aan ‘de buitenwereld’ (vrienden, bekenden) dan gebruikte ik tot nu toe mijn social media sites: FaceBook, Twitter, Pinterest. Stuk voor stuk handige platforms om snel korte berichtjes te plaatsen, korte (minder genuanceerde) reacties op posts of berichten te geven.

Ik betrapte me er de laatste tijd vaker op dat ik misschien wel een weg zocht om mijn “w.e.z.n.e.d.i.m.o.e.’s”  wat beter, lees: ruimer en met meer nuance onder woorden te brengen.
Welnu, een eigen blog is zo’n manier en daarom is het begin hiermee vandaag gemaakt: “Alea iacta est”.

De subtitel van mijn eerste blog is “een referte met een knipoog ” aan het blog van mijn vriend Jeff Wolters. Van hem zag ik vandaag een link naar zijn nieuwe blog jeffwolters.nl en bedacht dat dit misschien ook voor mij een prima medium kan zijn. De tijd zal gaan leren of ik er voldoende tijd voor ga maken om zaken aan het World Wide Web toe te vertrouwen.  Ik zal zeker niet alles van reacties, zo die er al gaan zijn, laten afhangen, maar ze kunnen zeker “richtinggevend zijn”…

Ik ben zelf heel benieuwd naar de mogelijkheden en wie weet, jij ook…?

Groet,
Joost